کی می نوازند

باز کی سنگریزه های  کوچه

  به پنجره های اتاق

خبر آمدنت را

می نوازند

دلمان برای پوتین های گلی ات

تنگ شده

اگر

دل ما هیچ

دل گلدان پشت پنجره را

چرا

   باز هوای فکه زده به سرم  

و

عشق را افرید

در دلش از صبر و صفا و مهر

گنجینه ای قرار داد

و نامش را

نهاد

مادر

ديدين هر لحظه چهره مادر 

به تماشا نشستن عشقه

اما اولين نگاه مادر  براي اولين بار

به بچه اش يه چيز ديگه است

اوج عشقه

اوج اوج

خیلی بده آدم یه روز جهانی داشته باشه

بعد فقط فقط خواهر کوچیکه تبریک بگه

خیلی لج داره

بد تر از اون اینه که این قدر حالت گرفته باشه که

ندونی واسه روز خودت چی باید بگی

وحشتناکه اگه بفهمی

تا یه هفته از دست یه نفر راحتی

فکر میکنی دنیا رو بهت دادن

بعد می فهمی

فلشت رو توی دانشگاه جا گذاشتی

گریه نداره

وقتی دیگه اخر ترمه و می بینی که همه دارن

خودشون رو هلاک می کنن

تو عین خیالتم نیست نه حوصله خودت رو داری

نه حوصله بقیه

چی کار میکنی ؟

یه چیز بگین به خودم بیام

البته با حرفای بزرگترا فرق کنه

دیروز بر همه ی ماماهای امروز و دیروز و پریروز و ...

مبارک

در به در شدم 

بس كه از اين سايت به اون سايت 

به در شدم 

واسه يه قالب وبلاگ 

چه هستند آدم هایی که

چشم به عقلشان دوخته اند

                                           چه دارند کسانی که عقل به

                                           چشمشان دوخته اند

این قدر دلم می خواد بعضی ها فرق بذارن

به خدا باور کن

فرق بذارن به این که وقتی باهاشون کار داری

اگه احترام میذاری اگه با لبخند میری و...

به خاطر اونا نیست به خاطر کارت نیست پاچه خواری نیست

بلکه فقط واسه احترامه  به این که حداقل بزرگترن

البته بعضی وقت ها هم به خاطر اینه که بنده ی خدا هستم

 و بنده ی خدا هستن وگرنه...

اگه احترام نذاری می کوبندت به دیوار  که چه قدر بی ادبی

اگه کارت گیرشون باشه به عنوان پاچه خواری

اگه کاری هم دستشون نداشته باشی دیده شده

به عنوان وظیفه یاد کردن

درسته که وظیفه ی من احترام به همه است

ولی  بقیه نباید از کسی انتظار داشته باشن

چون انتظار توقعاتی میاره که

گفتنش باشه واسه شما

نمیدونم چه جوری تمومش کنم

گفتم

خدا حافظ شما

کامل ترینه

 البته من میگم

بعضی ها این جوری هستن

ولی شما هر جور خواستی حساب کن

به آینه نگاه کردم

تصویری پر از خطوط سر در گم

بی رنگ. بی متن .بی حاشیه

چه می شود چه خواهد شد

سر در گم

سری گمشده  . گم شده  

نگاهم خشکیده به صفحه

 به نشانه

بی تاب است  وقتی نمی نویسد

کافیست بخواهی بنویسی ارام و ممتد  و

بی قرار  جلو می رود  ...

دلم امشب هوای در و دیوار دارد...